حمیرا ستارزاده Homeirasattarzadeh's Blog

نوامبر 23, 2009

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *دشمنی*

Filed under: Uncategorized — . @ 2:38 ب.ظ.

-فرگرد دشمنی

دراین بخش از فرگردها به ● فرگرد دشمنی ● میرسیم

در دنیای ماهمانگونه که خوبی وبدی به یکسان دیده میشود وگاه نیز در ترازوی هستی یکی بر دیگری برتری جسته وبر وزنه خویش سنگینی میکند به همانگونه نیز انسان نیازمند آن است که درطول زندگی خود همانند تمامی مراحلی که میبایست برای پیشگیری وجلوگیری از اتفاقات در نظر بگیرد برای برخی از رفتارهای متقابل نیز حضور ذهن دائمی داشته وتوجه خاصی را بکار گرفته که نمونه این گونه رفتارها « دشمنی » است آنچه بر همگان آشکار است این است که همه دوست محسوب نمیشوند همگان نیز خیر خواه آدمی نیستنددرعین حال برخی با روباه صفتی ودوز وکلک از دوستی ومحبت فردمقابل خود استفاده می کننداما حتی دشمنی نیز باز دوجنبه را درخود دارد

اول انکه شخص متقابل ما فردی حسود باشد که به هیچ وجه تحمل این را نداشته باشد که شما را درموقعیتی بهتر ازخودببیند
دوم آنکه فردی موذیانه بر حسب نوعی خصلت وذات بداندیش وبدخواه با همگان حالتی داشته باشد که گوئی همه تنها برای دشمنی بااو آفریده شده اند وبا چنین تفکری بی هیچ دلیل وپایه ای نسبت به دیگران خشمی دورونی را داشته باشد که بر اساس این خشم تنفر ایجاد شده در ظاهری متین ودوستانه به تخریب زندگی وصدمه زدن به دیگران بر آمده ومدام تمامی ذهن خود را مشغول این خواهند کرد که چگونه واز چه راهی ضربه ای به دیگران وارد ساخته وباانجام آن نیز دردرون خودشعف وآرامشی احساس میکنند که در واقع یک رفتار طبیعی وانسانی نیست ریشه دشمنی ها بمانند بسیاری دیگر از رفتارهای انسانی همیشه وهمواره به نوع زندگی آن شخص باز میگردد در فرگردهای گذشته به این موضوع اشاره گردیده است که انسانی با خوی بد وزشت متولد نمیگردد

وتمامی نوزادان بی هیچ تفاوتی در پاکی روح بدنیا آمده ونوع زندگی وشکل تربیت ومحیط زندگی واطرافیان او شکل دهنده ی درون اوست که سازنده ی شخصیت او برای تمامی عمر می شود وهمان گونه که در فرگردهای پیشین گفتیم

علم پزشکی نوین نیز با بررسی*« ژن » و « دی اِن آی *» موجود درخون بدن انسان باین نتیجه رسیده است که برخی از احساسات واخلاقیات , رفتارها وعادتها میتواند موروثی باشد وحتی باین نتیجه رسیده است که عصبانیت های مزمن دائمی یا افسردگی های بی دلیل نیز نمونه ی دیگری از احساسات واخلاقیات فردی ست که از پدر یا مادر میتواند به ارث رسیده وعمری با انسان باشد

درکنار این شواهد علم طب وروانشناسی نتایج بسیار جالبی را بدست آورده است که گویای این است که برخی از رفتارها از جمله غمگین بودن های بدون اساس گاه بر اثر تکرار مداوم تبدیل به اخلاق وعادت شخص میشود وازجمله این رفتارها بیهوده غمگین بودن یا دشمنی های بی دلیل باخود ودنیا مردمان است که فرددر باب غمگین بودن

ممکن است درزمانی طولانی دچار مشکلات پی درپی بوده وروزانه با اندوه وغم بسر برده باشد که این تکرار مداوم پس ازآنکه مشکلات نیز برطرف میگردد

همچنان در نهاد او بجا مانده وبی آنکه دلییلی برآن بیابد تمام مدت احساس غم میکند

—-
درفیلمی که پایه اولیه آن بر شخصیت فرد اصلی داستان بر اساس مرد غمگینی بود که دچار اختلالات روانی بوده وبا دکتر روانشناسی زن مواجه میگردد که برخلاف دیگر روانشناسان بسادگی ازاو واز اندوه او نمیگذرد ودرپی ریشه یابی این غم برمی اید تا دریابد چرا وبه چه دلیل اینشخص که همه اورا انسانی نامتعادل میخواند ولی درواقع شخصی ست بسیار دانا فهیمده وعاقل اینگونه رفتار میکند

که همگا ن اورا دیوانه بپندارند وزمانی که به این مرد واعمال ورفتار او تجه میکردیم میدیدم بیسیاری از سخنان او برگرفته از سخنان بزرگان است و عمیقی بس ژرف را داراست وخود در یکبار در ضمن گفتگو با این دکتر اظهار میکند :

_ من نمیدانم چرا نمیتوانم , غمگین , نباشم !

علت اینکه این فیلم را اینگونه با تمامی جزئیات در ذهن خودبخاطر دارم این بود که من این فیلم را بسیار دوست داشتم و وبار دوم انرا ضبط کرده سه بار آنرا با دقت تمام از اول تا بآخر تماشا کرده

وبه تمامی جزئیات سخن این مرد در فیلم توجه کردم وباز علت اینبود که این فیلم دراصل فیلم ساده ای نبود که تنها برای سرگرم کردن دوساعته ی تماشاگر ودادن وگرفتن نتیجای کوتاه دریکی دوبخش ساخته شده باشد بلکه بنظر من نویسنده این فیلم با جزئیات دقیق احساسات وحالات روانی فردی چون این مرد بخوبی اشنائی داشت و هرآنچه از زبان این شخص بیرون می امد انقدر جملات نابی بود که تصور شنیدن آن از شخصی که دیگران اورا نامتعادل میخواندند باور کردنی نبود درواقع این شخص انقدر در زندگی اندوه وغم را تجربه کرده بود که خود اندیشمندی دانا بود که دگیر نمیخواست در دنیای جدی ادمیان چون دیگران باشد وسهولت زندگی را برخود بدینگونه دیده بود که همان باشد که هست اگر غمگین است غم خود را بروز دهد اگر در هیجانخهای ناشی از حالات عصبی ست اعمالی را که نیازمند خالی کردن خود ازاین هیجانات است ازخویش بروز دهد وهمین بخش از سوئی منفی از سوئی مثبت بود
از ان جهت که زمانی فرد برخلاف جامعه رفتار میکند توجه دیگران را به خویش جلب میکند
عده ای اورا بخاطر رفتارهای غیر عادی دیوانه میپندارند
برخی به درون اوتوجه کرده برای او دلسوزی میکنند
عده ای اورا درکل از خویش رانده اورا مزاحم ارامش خود میبینند
و تعدای نیز چون این خانم دکتر روانشناس درپی یاری او ودرجستجوی علت ومعلولهای درون این شخص برمی آید وکه دلیل اولیه نجات این شخص ازاین ورطه ی غمناک ودردناک تنهائی ست که بخاطراعمال خود بدان دچار شده ازسوی دیگر بررسی روانی , مریض خویش است که میخواهد بدینوسیله آنچه لازمه ی بهبود این شخص است بیابد تا در مورد شخصی همانند نیز بتواند اورا کمک کرده واز مشکلات روحی روانی او

کاسته ارامش یک زندگی طبیعی را باو باز گرداند

دلیل اینکه به توضیح این فرد میپردازم این است که نتیجه گیری ازاین فیلم در رابطه بااحساساتی ست که انسان آنقدر با ان درخود ودر درون به تنهائی کلنجار میرود که در نهاد خود ریشه های اخلاقی متفاوتی را کاشته وچنان آنرا پرورش میدهد که جزئی ازاو میشود بمانند دشمنی یا حسادت یا بدبینی وناامیدی دائمی نسبیت به همه چیز همه کس همه جابااین تفضیل در می یابیم که آدمی تا جائی گنجایش قبول فشارهای زندگی را دارد که اینگونه فشارها وهیجانات عصبی وروزانه در ذهن درونی و ذهن ناخودآگاه او اثر نامطلوب نگذارد وتاجائی این موارد میتواند عادی وقابل قبول باشد که شخص توانائی اینرا داشته باشد که باآن کنار آمده وچنین عواطف واحساساتی را درخود کنترل نمی ایداما زمانی که اینگونه حالات احساسی از قدرت فردی شخص خارج میگردد که تبدیل به عادت وجزئی ازنهاد وشخصیت کسی میگردد باید بپذیرد که نیازمند کمکی از سوی فردی مجرب است

فردی چون روانشناس که دراین باب نیز در فرگردهای پیشین سخن ها داشته ایم

اما آنچه اینبار به ان اشاره میکنم این است

که برای انکه دریابیم چرا کسی با دیگری دشمنی میورزد باید به زندگی اودرخانواده

او توجه کنیم

معمولا درخانواده هائی اینگونه افراد پرورش می یاند که یا پدرومادر خود افرادی

کینه توز و بی گذشت

هستند که خود نیز درجوانی مشکلاتی را داشته اند واکنون آنچه فکر واحساس میکنند

درتربیت فرزندان خود نیز آنرا ملاک قرار میدهند که مثلا احدی دردنیا قابل اعتماد نیست

هرگز بی جهت به کسی خدمتی نکن مگر سودی برایت داشته باشد وگرنه دیگران سوارتو

خواهند شد وازتو سواستفاده میکنند

بی دلیل بخشندگی نکن وبیهوده به کسی احترام مگذار و امثال اینها….

گه تماما ریشه درنهادی داره که نسبت بدیگران بی اعتماد است وجز خود کس دیگری را

بهتر

نمی بیند ویا بر اساس صدماتی که در زندگی خو خورده وداشته است اینگونه برداشت کرده است

که

دنیا زمانی بکام من میچرخد که دنیا برای خودش بچرخد ومن برای خودم وبراه خودم و….

یا اینکه

در کانون این خانواده حضور افراد نفر دوم وسومی وجود دارند که این کینه توزی

ودشمنی را درشخص دامن زده باعث میشوند این فرد همینگونه بار بیاید که همیشه

مواظب خود وپشت سر خود باشد وهمیشه گوش بزنگ اینکه مبادا از فلانی ضربه ای

باو بخورد

که این شخص دوم وسوم میتواند همسر دیگری دران خانواده باشد ناپدری باشد

بچه های مادر یا پدر از زندگی قبلی باشد

حضور وجود افرادی از فامیل بطور مداوم بر سرسفره ی این خانواده باشد که بدلایلی

کاملا واضح

یکدیگر را نمیتوانند تحمل کنند وهریک حضور دیگری را اضافه میپندارد

وهمین باعث میگردد که اینگونه افراد درخارج از محیط خانه نیز همواره همه کس را

مزاحم, ازار دهنده و ازیت گر , خطرناک , منفی و…. تصور کند ودیگر برای چنین

شخصی فرقی نیز نمیکند که ایا درجامعه فرد متقابل او آدم خوبی هست یانه

اوهمواره با دیگران دشمنی دارد چرا که این احساس بیش از هرچیزی نوعی دفاع از

خود است دفاع از ترس اینکه از دیگری صدمه ای بخورند وگاه حتی بی هیچ دلیل درستی

بی هیچ بهانه وهیچ منطق وهیچ آزمایشی حتی، یادیدن کمترین خطائی از شخص متقابل

همیشه وهمواره در دل وفکر این شخص همگان را باید پائید با همه باید گوش بزنگ بود

هیچوقت نباید از هیچکس وهیچ چیز غافل شد ! بد نیست انسان مراقب باشد اما هر

چیزی درحد افراط زیان بار خواهد بود بخصوص از نظر جسمی وبرای سلامتی ما.

حال درکنار این افراد افرادی نیز وجود دارند که همیشه به شخص مقابل خود برای

شناسائی بیشتر او شانسی میدهند بااو دوستی کرده اورا گه گاه یاری میدهند ودراین میان

به صفات واخلاقیات او , نوع برخورد های او , طریقه ی عمل و عکس العمل های او

دقیق میشوند

تا بین دوست ودشمن خود بتوانند فرقی را قائل شوند من خود از زمره کسانی هستم که

هیچکس تا جائی که صدمه ای ازاو نخورم برایم ادم بدی نیست وهمیشه بااین مسئله

مشکل داشته ام که باور کنم کسی بی دلیل با من بد باشد

والبته در طی روزگار عمرم از جهت همین تفکر که همه را چون خود پنداشته ام

بدون صدمه نیز برمن سپری نشد چراکه همواره شانسهائی بدیگران داده ام تا انها را

بشناسم وحتی دراین راه از خود واز زندگی واز جیب خود نیز مایه گذاشته ام تا اموختم

که اگر مجدد چنین شد باور وقبول کنم که نباید ادامه داشته باشد

ونباید باز به باور چنین کسی بنشینم گاه حتی بدلشکستگی درون رضا بوده وهمچنان توقع

همان محبت دیرینه را ازمن و توقع همان رفتاری را دارد که همیشه بااو داشته ام

وحتی گاه که بسیار نیز از آن شخص دلشکیته بوده ام باز اینگونه وانمود کرده ام که مهم نیست

اما درنهاد ودرون خود دیگر هرگز به چین آدمی اطمینان واعتماد نکرده ونخواهم کرد وهرگز دوستی وصفای اولیه ای را که من با خوشروئی ومحبت با او تقسیم رده امدوباره به همان شکل ازمن نخواهد دید

وحتی گاه این تصور نیز پیش می اید که فلانی چقدر ساده است ولی آنگاه دیگر ,

من دردرون خود به اعتقادکامل شخصی رسیده ام که:

که « آزموده را دوباره آزمودن خطاست»!!!

ومحال است این فرد مجدد همان منی را داشته باشد که یکروز داشت باهمان صفا ومحبت دوستانه

باهما خلوص دل وباهمان یکرنگی والبته نه به انتقام برخواهم خواست نه به آزار که من درکل

بهترین راه انتقام از کسی که باعث رنج من شده باشد را دراین میبینم که دیگر اورا هرگز ملاقات نکنم ونگذارم اونیز مار ببیند. تا ختم رفاقت ودوستی ای باشد که

. به خیانت ونامردی ونامردادی ختم شد

نارفیق:

دوش اشکی به نگه آمده بر چهره چکید

کس دراین خلوت غم اشک من ِ خسته ندید

هرزمان بادل خود گفتمومیگویم باز

مشو با هرکه ز ره آمده همصحبت راز

تا به کی درکف پای دگران پا بنهی

تا به کی ساده دل و بی خرد وخام وتهی

کی بخود آمده خود را بدهی ارج وبها

همچو آن بنده ی وارسته ی آن یکّه خدا

تا به کی هرکه ز ره آمده ,باشد غم ِ تو

او که گویدشده همراه تو وهمدم تو

ز هر اندوه , بجان دادی وهمراه شدی

ز شکستن به رهش, دیر , توآگاه شدی

بی خرد! اینهمه , سرخوردن از این دهر, بس است!

نا رفیقی که ترا میدهد این زهر , بس است

جز خدا , یار دگر هم نشود هم سخنم

آن خدا یاورِ فرزا نه ی شیدا که منم!

شنبه 2 دیماه 1385

فرزانه شیدا/ ف.شیدا

گهی از مهر یادعاشق شیدا کند, یارب

چو شیدائی ببیند هیچ یاد ما کند, یارب؟!

گرفتم کان مسافر نامه سوی من روان سازد

چسان قاصد, من گمنام را, پیدا کند ,یارب!!

به آه وناله ی شبها اسیرم کردوفارغ شد

چرا با تیره روز خود کسی ,اینها کند ,یارب؟!

ببازار جنون افتاد« وحشی» بی سر زلفش

بد افتاده ست کارش, ترک سودا کند, یارب

« از دیوان وحشی بافقی »

پیران وعاقلان میگویند در شناخت دوست راههای بسیاری موجود است که چندان هم

لزومی ندارد به ماه وسال بکشد تا شما اورا بشناسید ودرحقانیت رفتاری درستی کردار وخوبی اخلاقی وصداقت او

ایمان پیدا کنید که اعتماد کامل مطلق همواره تولید اشکالات بزرگی در زندگی میکند

یعنی انسان درکنار اینها هرگز نیز نباید بی دلیل به کسی اعتماد مطلق داشته باشدکه از

این نیز پیشتر سخن گفتیم اما بزرگان وپیران وافراد با تجربه همواره میگویند

میخواهی کسی را بشناسی با او همسفر وهمسفره شو

نانی باو بده وازاو بخواه انرا باتو تقسیم کند

پولی باوبده ازاو بخواه امانت دار تو باشد

قرضی باو بده ازاو درخواست کن در زمان معینی بپردازد

« وچگونگی رفتار وعملکرد اورا درمقابل خود ببین »:

درصورتی که بر سرسفره وسفر همه چیز برای او باید انگونه باشد که راحتی تنها

خود اورا سبب میشود

چنین شخصی هرگز انقدرها بفکر تونیست که بفکر خود است

جنانچه نانی را که باتو تقسیم میکند کاملا مساوی ویک اندازه باشد شخصی است

که همه چیز را همانگونه برای تو میخواهد که برای خود میخواهد

چنانچه درتقسیم نان دقت بیش ازاندازه کرد که حتما مساوی مساوی باشد یا اینکه کمی

ازتو بیشتر بخشی از نان را بگیرد باین منظور که من بیشتر میخورم وتو بااینهم سیر

میشوی این نیز نماینده همین است که او خود را دردرجه ی اول قرار میدهد وچنانچه

در مخمصه ای قرار بگیرید

او اول بفکر نجات خود است وشاید حتی فرصت اینرا نکند که دردرجه ی دوم هم بتو

ونجات تو فکر کند

اگر دردادن امانتی خیانت ورزید بدانید هرگز نباید برای بار دومی باو اعتماد کنید

که همان میکند که بار اول کرد وچنانچه بر اثر اتفاقاتی موردی پیش امد که او ناگزیر

به این شد

که امانتی تو ویا مبلغب که باو قرض داده اید بدلایل قابل قبول جامعی قادر به پرداخت

نبود که این

خود جنبه دیگری از قضیه است ولی چنانچه با وامی که باو داده یاباامانت تو با خیانت

وبدون مسئولیت رفتار کرد همیشه بخاطر داشته باش چنین کسی که آبروی خود را

به هیچ میگیرد

ودوستی خود را به مبالغی خواه کم خواه زیاد میفروشد دوست تو نیست وهرگز نیز در

وقت تنگ دستی یاور تونخواهد بود

گاه برای خود من پیش امده است که برای نجات از دست شخصی حاضر شده ام مبلغی دستی

هم بدهم بااین یقین که چون دادم ورفت دیگر هرگز اورا نخواهم دید وراحت خواهم شد

وچینن هم شد وهرگز اثری از اثار او دیگ پیدا نشد نه برای پرسیدن حالی در پشت تلفنی

نه در حتی نزدیکی محدوده ی خانه ام چه برسد به خود خانه .

* برای نابودی دشمن اندیشه خود ، بیاموز و پژوهش کن !

و برای گریز از دشمن مال و زندگیت به هنجارهای قانونی

پناه ببر و دوری پیشه کن . ارد بزرگ

یااینکه اگر گرفت ورفت وهرگز حرفی از باز پرداخت نزد یا پس ازچندی بدون

پرداخت مبلغ قبلی بدنبال مبلغ دیگری امد اینرا حتما یقین کن که اودوست تونیست

وتو بانک زمان نداری اومحسوب میشوی که تنها ترا برای روز مبادای خود میخواهد

وحرف اینوسط حرف دوستی ومحبت نیست حرف سواستفاده ی مادی ازخوبی

ومهربانی وصداقت وهمدلی ویاری توست واین خودنیز به شکلی همان دشمنی ست

نه دوستی همان زیان است نه اینکه کسی را در زندگی پیدا کرده باشی که بتوانی

روی او حتی درصدی حساب کنی!

* دشمن ! دشمن است ، فریب زبان چرب دشمن را مخور . ارد بزرگ

گاه انقدرها که صدمه ی معنوی این قضیه عمیق ودردناک انسان را می آزارد

ضربه مادی قضیه باعث درد نیست که انسان مال را مجدد بدست میاورد اما

رنج واندوه وتاثر وتاسف وناامیدی ای که درون اورا فرامیگیرد از کسی که

اورا دوست مینامید بسی عمیق تر ماندگارتر وحتی غیر قابل فراموش کردن

میشود وانقدر زخم سوزنده میگردد که شما ترجیح میدهید همواره دشمن دردور خود

داشته باشید تا دوست

چراکه لااقل انگاه میدانید می بایست مراقب باشید وباید حواستان جمع باشد

معمولا انسانها ازجائی صدمه میخورند که توقع انرا ندارند

درتمامی جنگهای جهان نیز همواره دشمن ازسوئی رسوخ کرد که سردار

وفرمانده جنگ فکر آن

محدوده آن کنج آن منطقه را نکرده بود

همواره انسان زمانی از سوی دشمنان احاطه میشود که با یقیتن خاطر وبدون

پیش بینی قبلی به میدانی میرود که از هرسوودیگر کوچه هائی دارد که از

هریک ازانان میتواند دشمنی سر بیرون اورده خنجری بر پشت تیری بر سینه

زخمی بر دل بجا بگذارد که توان باز ایستادن را

نیز برای همیشه ازادمی باز پس گیرد وهرگز دیگر انسان قادر باین نباشد

که به نفر دومی اعتمادکند

ودرچنین شرایطی میبایست حق داد که وقتی که دست کسی را در یاری میگیری

واوهرگز به پشت سرش نگاه نکرد دربار دومی که کسی بسوی تو می اید تداعی این کفر

برایت نشود که ازکجا بدانم این نیز مثل او نیست وهمین است تجربیات زندگی آدمی .

یکبار اشتباه برای یک عمر کافیست وهیچ عاقلی یک اشتباه را دوبار تکرار نمیکند چون

بحث فیزیک وشیمی وکشف واختراعی نیست که نیاز به چندین بار ازمایش داشته باشد تا

انسان دریابد که این روش غلط است یکبار اشتباه یکبار اعتماد کافیست تا دیگر ان شخص

هرگز برای تو شخص اولیه نشود

حال میخواهد این دشمنی معنوی باشد یا مادی تفاوتی نمیکند زمانی که صدمه ای

برکسی میخورد کافیست که دریابد این راه راه رفتن نیست این دوست دوست زندگی نیست!

دشمنی به آدمی این زمان را می دهد که تواناییهای خویش را باز شناسد . ارد بزرگ

زمانی که صدمه ازسوئی به انسان میخورد که بدان سو با محبت نگریسته است

بی تردید درد عمیقی دردرون برجای میگذارد که فراموش نمیشودوبه یاسی مبدل میشود

که هرگز دل ادمی را رها نمیکند

یاد اوکردم ز جان صد آه دردالود خاست (*برخاست)*

خوی گرمش در دلم بگذشت و از دل دود خاست

پون نفس امشب فرو بردم جدا از صبح وصل

کز سر بالین من آن سست پیمان زود خاست

دوش در مجلس ببوی زلف او آهی زدم

آتشی افتاد در مجمر که دود از عود خاست

« از سرود درد من ! در بزم او افتاده شور! »

«نی» زدرد من بنالید وفغان از دود خاست

گرچه«وحشی » خاک شد بنشست همچون گرد باد

از زمین دیگر به عزم کعبه ی مقصود خاست!

«وحشی بافقی»

وهمانگونه که د ر غزل وحشی بافقی نیز میخوانید همواره از آه ودردی که

دشمنی در نقاب دوست بر سینه ی انسان میگذارد هم اآتشی بر خاسته

وهم اینکه دشمن نیز در بزم خود شادمانی ها خواهد کر حال یا ازاینکه برتو فائق شد

یازاینکه نقشه ی منفور فریب ترا آنگونه که میخواست عملی کرده

وباعث درد ورنج وآسیب بتودرون تو احساس تووزندگی توشد!

اما شاید دشمنی به اسم دوستی صدماتی را بر انسان وارد میسازد اما همواره

دشمنی که از دوستی دیگران نیز بهره ای نا بحق گرفته وباعث درد واندوه وآه

ومشقت ورنجی در زندگی فردی گردد .

به اعتقاد من حتی اگر ازجانب فرد آسیب دیده نیز بر او زیانی نرسد از دنیا وکائنات

خواهد رسید چراکه دشمن دوست نما نمیتواند تا ابد در زیر چهره ی دوستی خود

پنهان بماند ودرعین حال هرگز کسی از اسیب ناروا بر روح وجان ومال کسی

سربلند ابدی بیرون نیآمده است که بخواهیم تصورکنیم که حتی اگر قدمی برای

زیان براو در کشل تلافی وانتقام برنداشتیم او از اسیب وزیان دنیوی درامان

خواهد بود که نیست

محال است دل انسانی را بدر د اوریم به هر دلیل وهر عنوانی وجواب آنرا از کائنات

ودنیا وبالاتر از همه خداوند خویش براو شاهد نباشیم که آهی بسوی اسمان حتی

اگر نه از سر نفرین که ازسر اندوه باشد بی اثر نخواهد بود

کمااینکه شاعری که از نام او بی خبرم میگوید

« دل مسوزان که زهر دل به خدا راهی هست »

« هرکه را هیچ به کف نیست بدل(« آهی») هست »!

ووحشی بافقی نیز میگوید:

لطف پنهانی «او» در حق من بسیار است

گر بظاهر سخنش نیست , سخن بسیار است

فرصت دیدن گل , آه, که بسیار کمست

وآرزوی دل مرغان چمن بسیار است

دل من در هوس سرو وسمن رخساریست

ورنه بر طرف چمن سرو سمن بسیار است

یار ساقی شد وصد توبه بیک حیله شکست!!

حیله انگیزیآن عهد شکن بسیار است!!!

«وحشی » از من مَ طلب صبر بسی درغم دوست

اندکی گربودم صبر زمن بسیار است!!!

وحشی بافقی

گفتیم که بزرگان صبورند وعاقل ونه در پی انتقام که در پی دیدن انچه که درنهایت

دنیا جوابگوی فرد متقابل انان خواهد بود نه خود او نه دست او ,و نه قلب او!

وبیاد داشته باشیم که بسیارند انانی نیز هم که با دانه پاشیدن وبذل وبخشش اولیه دامی

برای شما گسترده اند تا درنهایت از جیب شما همه را باز پس بگیرند که درنهایت همه ی اینها

صدمه ی عاطفی وروحی این موارد همواره بیش از صدمه مالی ست چراکه پول ومادیات

هرگز ماناو ماندنی وابدی نیست واگر ازدست رفت مجدد بدست می آید

اما روح شکسته ودل شکستهای را که

به ازار آن نشسته ایم

با هیچ پول ومادیات وجواهر وطلائی قادر نخواهیم بود ارام کنیم مگر آنکه

شخص آدمی بسیار مادی باشد وزخاطر برده باشد که ما تنها

با چند متر پارچه ی سفید ازاین دنیا خواهیم رفت و

تمامی آنچه هست بجاخواهیم نهاد جز اسم ویاد خود

چه بهتر که نام ما لا اقل باعشث شرم ما چه دربودن ما چه پس ازما نباشد

وباعث سرشکستگی اطرافیان ما که بامیدی

چشم به کسی دوخته اند که دوستش دارند

« از کتاب ضرب المثل های تهرانی» ( به قلم :جعفر شهری*) نیز

بد نیست چند مثالی بیاوریم:

در مثلی که میگوید:

با لهجه ی کامل تهرونی میگه

آدم به چشای خودشم نباید اطمینون کنه

در تعریف میگوید

بدبینی مفید ,نظر تجربه ی دیدگان,زخمه خوردگان:

: بدبینی وامان , بّه از خوشبینی وزیان

بزرگی فرموده است :

همه چیزت نثار دوست کن مگر اطمینانت را.

وباشد که ضر ب المثل از خطای باصره گرفته شده باشد!

"""""""

یا ضر بالمثلی دیگر

آدم تا اخر عمرش گول میخوره:

در جواب سرزنش کننده:

یکی را گفتند : باز گول خوردی؟! گفت: گول دیروزی نبود!!!

""""""""""

ودر باب ادمهای شریر وطرز فکر آنان این ضرب المثل است که

خود آنان بوضوح ودر قالب شوخی بکار میبرند:

ادم تا زنده س باید از دهنش اتیش بلند شه

وقتی مرد ازگورش!!!

که این فکر وباطن فرد شریر را نشان میدهدوکم نیستند

افرادی که ازاینگونه اشخاص را در اطراف خودسراغ داشته باشند!

"""""""

ودر باب معامله با دوستی که براستی دوستی او برما ثابت شده است

چنین نوشته است که:

آدم خوش معامله شریک مال مردمه

فایده ی حصول اطمینان, انجام تعهد به مقع وپرداخت دریافتی سر وقت.

چونمدار گذران بر پایه ید داد وستد نهاده شده است

چه بهتر از این برای سرمایه دار که امنیتی با

سرمایه اش کار بکند, ودر اینجاست که هم سرمایه بهره مند وهم عامل کار سود مند میشود

"""""

از سوی دیگر آدم خوب اونه که باهاش معامله نکرده باشی:

حرف کشی که در نزدش از فردی تعریف خوب بکنند :

سخنی که با آزمایش ومطالعه تصدیق میشودچه به غیر آن بسا افرادرا که

بتوان باتوجه به وجناتشان گفت:

در ظاهرش عیب نمیبینم, در باطنش غیب نمی دانم وبه عکس.

وبرای شناخت عموم افراد هم که همسفری وهم غذائی ومعامله معلوم شود

دیدید که هرچه ازخود در اول فرگرد نوشته بودم برای هریک نیز مصداقی پیدا نموده

وبر تائید ودرستی حرف خود بکار بردم

تا گویای این باشم که همیشه لازمنیست بهترین کتابخوان جهان باشیم

تا عاقل باشیم کافیست هشیار باشیم وکافی ست از یکبار اشتباه خود

درهمه ی جوانب آموزش لازم را بگیریم اینکه من به فقط ثدمه ای مالی وروحی را درجائی خورده باشم

بقول همان ضر ب المثل که میگوید کلاهی را که امروز از سرم برداشتندمثل دیروزی نبود

جنبه ها وتفاوتهائی دارد که در همان یکبار اولیه میشود نکته هائی را

دید وبخاطر سپرد که درفرداکلاه جدیدمان هم برباد نرود!

تجربه چیزیست که با همین صدمات بدست می آید

وچه بهتر که ما پیش ازانکه صدمه بخوریماگاهی لازم را از همین بزرگان بیآمویم اما درکنار اینها

نیز گاهی لازم است که انسان خود به تنهائی به شکل خود تجربیاتنی را کسب نماید

چراکه گاه این تجربه نه یک دانش و آموزش در یک مورد ودر یکمسئله

خواخد بود که جوانب ان نیز بسیار اموختنی ست

اینکه من بشنوم چنین وچنان نکن چنین وچنان میشود

درچای خود کارائی خود را خواهد داشت اما هستند مسائلی که تا تجربه ی شخصی

باان همگام نشود آدمی با رموز ان وبا نحوه رویاروئی با ان دچار ضعف خواهد بود

ازاینرو بیائید اگر عاقل نیستیم ونیاز به تجربیاتی اینگونه داریم خود را بدام چنین گرفتاری ها

وچنین افرادی نندازیم بلکه تماکی سخنان بزرگان را دراین باب باخود تکرار کنیم

که دوست خوب پشت پا نمیزند

دوست خوب ترا درنیاز ترک نمیکند

دوست خوب ترا خوار نمیکند

دوست خوب بتو ضربه های دردناک نمیزند

دوست خوب اگر ترا برنجاند واز سر دوستی واقعی اوباشد هرگز صدمه اش به زندگی

واینده وقلب تو نخواهد خورد

دوست خوب خوبیها را برایت درخواست میکند

دوست خوب ممکن است اشتباه کند اما ترا تباه نمیکند

دوست خوب ابروی ترا به بازی نمیگیردند

دوست خوب از رنج تو درد میکشد ازاندوه تو اندهناک میشود اما هرگز خود باعث رنج واندوه تو نمیگردد

دوست خوب مزیتی است درصفانی ورفتار واخلاقی که انها را درخصلت ونهاد دشمن خود پیدا نمیکنی .واگر جز از در خوبی ونیکی بود دوست نیست بلکه دشمن است

ودر کنارهمه ی اینها که گفته شد من در سی جمله خود نیز نوشته ام

– دوستی که دوبار پشت ترا خالی کرد بار سوم اورا دوست خطاب مکن که نتیجه دگرباره همان خواهد بود که دوبار پیش دیده ای چین کسی که دوبار ترا ناامید میکند انقدرها به امید وناامیدی تو اهمیت نمیدهد انقدرها که توفکر میکنی احسا ترا درنمی یابد وانگونه کهتو شاید دوستش داشته ای ترا دوست نداشته است ازاینرو خود را گرفتار دوستی ویا حتی عشقی مکنکه میدانی انتهای آن جز شکست واندوه تو نخواهد بود. د راینجا مجبورم از ضرب المثلی استفاده کنم گه شیاد چندان خوش ایند نباشد اما متاسفانه حقیقتی است که بگونه ای بهتر نیز شاید میشد ارنا به مثل اور د

که میگویند انسان چیزی را که یکبار بالا اورده است دوباره استفاده نمیکند!

وکلام بهتر ان آزموده را دوباره آزمودن خطاست!

وفراموش نباید کرد یاد وخاطر کسی که ازاو دشمنی وصدمه ای برتورسیده است همواره تنها باعث رنج تو خواهد بود واگر مدام در درون خود به کلنجار باخود باشی که چنین کرد وچنان شد چه دردی

دیدم چه ستمی برمن روا کرد نتیجه ی ان تنها به بیماری تو خواهد رسید وبس

ومطمئن باش چینین شخصی اگر میدانست حسادت یا دشمنی او چگونه توانسته تمام فکر وذکر

واندیشه ترا در زندگی معطوف بخود کند, بیشتر خوشحال شده وازانجام آنچه کرده لذت بیشتری خواهد برد چراکه در نظراینگونه انسانها اینگونه اعمال بسیار هم شیرین ولذت بخش ودرعین ا حاوی این اطلاعات برای انان است که اسنانهای باهوشی هستند که توانستند روباه صفت ضربه ای به کسی بزنند وپیش از آنکه اودریابد ضربه ی اخر رانیز باو زده اند وهرگز باین توجه ندارند که در

نهایت امر آنکه دراصل خوار وزبونوپست شمرده میشود اوست که انسانیت را باحیوانی صفتی

دون مایه ای تعویض کرده است ودوستی وخوبی وپاک نهادی را به بدسرشتی وبد ذاتی وبدی

فروخته است وانکه بیش ازاو سرافراز است کسی ست که اورا انسان , ادم و از نوع بشر تصور کرده است. وبسی جای تاسف که اینان نتیجه اعمال خود را پیروزی وزرنگی میدانند وزخاطر میبرند

که همین یکنفر بدونفر دیگر که از ذات او بگوید برای خوار شدناودرمحدوده ی بزرگی در زندگی کافیست تا نه این شخص که بسیار انسانهای دیگری که اورا میشناسند یا بنوعی مستقیموغیر مستقیم بااو اشنائی دارند بدیده ی تحقیر باو نگریسته درفکر خود را انسانی پست بشمارند که از رفاقت وصداقت وخوشدلی دیگران سواستفاده منفی کرده وتنها بفکر راه انداختن زندگی خود یا روح وروان

زیان دیده وصدمه ی خودهستند که نیازی واقعی به روانشناس ومداوای طولانی دارد یک انسان اندیشمند وعاقل

هرگز با دیگری دشمنی نمی ورزد که در ذات اندیشمندان وعاقلان چنین دون صفتیهای پست مایه ای یافت نمیشود که حتی از درانتقام درآمده وبه جبران خسارت او با چشم درمقابل چشم برخیزند

که عقل واندیشه وسلامت روح وروان او کافیست تا دشمن اورا به میان اتش حسادتی بسوزاند

که جز خاکستر حقارت وشرم درنهایت برای او هیچ باقی نماند

هرگز عاقلی از در تهدیدی وانتقامی خود را درحد او پست نمیکند تا خود را درجایگاه او نبیند وازخود به شرم نیآید عاقل دوری برمیگزیند واز دوستی بااو پرهیز یکند از صحبت وهمکالمی بودن بااو به بار دیگری دوری میجوید واگر دیدید کسی با شما چنین کرد بدانید بی شک صدمه ای ازشما باو رسیده است که صلاح خویش دراین می بیند که دیگر با شما دریکجا نباشد چراکه میداند با اشخاصی که لیاقت بخشش را ندارند بخشیدن عین این است که گرگ کرسنه ای را بر سفره خود اورده باو بگویند

ازاین همه گوشت فقط سهم خود را بخور که شخص بد صفت باین اکتفا نکرده حتی دراخر شما رانیز لقمه ی خویش خواهد کرد چرا که صفت خوبی دراو نیست تا خوبی وانصاف وادمیت را بشناسد اگر میشناخت وعقل سلیمی داشته وهوش کافی

دیگردشمنی نمیکرد اگر انسان کامل وعاقلی بود بود حسد نمی ورزید

اگر درخود ضعفی نمیدید بهشکستن تو دست نمیزد که بزرگان میگویند

زمانی که دشمن تو بسیار میشوند بدان ومطمئن باش که تو انسانی موفق بوده ای!. وهمین نیز

عاقل را بس!

* اگر می خواهی کسی را بزرگ کنی ، پیوسته از او به دشمنی یاد کن . ارد بزرگ

همیشه زمانی که صدمه ای ازدشمنی دوست نما برتو ثابت شد تا می توانی ازاو دوری کن وکمتر بااو تماس داشته باش

اگر چنین فردی درجمع خانوادگی یا فامیل یا محل کار توست تلاش کن کمتر بااو دریکجا باشی
کمتر بااو برخود کنی کمتر بااو همکلام شوی ودرعین حال سعی کن دیگر شانس دوباره ای حتی از سردلسوزی باو ندهی که زیان آن مجدد بتو بازخواهد گشت .

به قلم فرزانه شیدا

اسلو/نروژ

06/11/2009

منبع : بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *دشمنی*
http://greatorod.forumotion.ca/forum-f11/topic-t3.htm#20

Advertisements

نوشتن دیدگاه »

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s

وب‌نوشت روی وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: